زرشک از جمله درخچه هاز خار دار صحرائی بوده که نام لاتین آن Berberis Vulgaris – B.pauciflora salisb، نام انگلیسی اش Barberry و نام عربی این نبات عقده – عودالریح- انبرباریسمی باشد. ارتفاع 1 تا 3 متر و دارای شاخه هایی شکننده است. ارتفاع بعضی نمونه های آن در محیط های مساعد به 6 متر می رسد. نبات یک پایه و گلهایش دو جنسی است یعنی هر گل هم اندامهای نر دارد و هم اندامهای ماده. گل زرشک مرکب است و از قطعات 3 تایی تشکیل شده است، که در دو ردیف حلقوی قرار گرفته اند.. زرشک جنگلی در ولسوالی های ادرسک و فرسی ولایت هرات پیدا می شود که به عوض استفاده از گل آن در محروقات استفاده می شود ای نبات وحشی در دامنه های جنوبی فیروزکوه و قسمت های از سیاه کوه کشور ما بین ارتفاع 1000 تا 2800 متر می روید. زرشک اعملاً به آب وهوای صحرائی و خشک و گرم و پر آفتاب علاقمند است ولی در چنین مناطقی کمبود شدید آب وجود دارد . در صورت تربیه اهلی و تکثیر آن از طریق قلمه، فرهنگ، نهالی بیخ جست و تخم پاشی این درختچه باید به وسیله آبیاری زراعتی کمبود آب آن را جبران نمود مهمترین زمان آبیاری بته های زرشک با بازشدن گلهایش شروع شده و تا هنگام برداشت محصول ادامه دارد. هرگاه در همین فاصله زمانی آب کافی و لازم به ریشه های نبات نرسد میوه هایش پوک و خشک شده و در نتیجه مقدار محصول پایین می آید. سایر مواقع هم باید تا آنجا که ممکن باشد مثلاً هفته ای یکبار از آبیاری غفلت نکرده تا نبات بتواند به رشد و زندگی عادی اش ادامه داده و محصول کافی هم بدهد. آب و هوا: زرشک به صورت وحشی در آب و هوای مرطوب و هوای خشک می روید ولی در آب و هوای خشک صحرای رشد بهتر کرده و میوه زیادتر و خوشمزه تر می دهد البته در صورتیکه نیاز آبی آن به وسیله آبیاری برطرف شود نور آفتاب زیاد و گرمایی حدود 35 درجه حتماً برایش لازم است . زرشک معمولاً خاکهای شنی- رسی و سبک را به خاکهای سنگین رسی ترجیح می دهد ولی قادر است حتی در زمینهای سنگلاخی هم زندگی کرده و محصول بدهد. بهترین PH برایش حدود 7 تا 8 است. لذا در زمینهای آهکی حاشیه های صحرائی در صورت وجود آب کافی برای آبیاری بخوبی رشد کرده و محصول می دهد. زرشک مثل هر میوه دیگر نیاز به کود دارد قبل از کیشتن نهال کود پوسیده حیوانی 70 تن در هکتار- کود ازته به صورت N حدود 100 کیلو در هکتار کودفاسفورس دار به صورت P2O5 حدود 100 کیلو در هکتار- کود پتاسیم به صورت K2O حدود 50 کیلو در هکتار به خاک اضافه نمود . ک که تسکین دهنده امراض و میوه غذائی است برای جلوگیری از انقراض آن باید مسوولین ترویج و جنگلات ولسوالی ها و ادارات مربوط طروق استفاده پایدار را به مردم محل آموختانده تا از عوائد این نبات مردم زندگی بهتر و زمین فرش خوبتر نباتی داشته باشد.